Ongerepte natuur in Gabon

Begin april gaan we de grens over van Kameroen naar Gabon. We zijn blij dat we Kameroen verlaten, hoewel de beklimming van Mount Cameroon een ervaring was om nooit te vergeten. We pakken de grensovergang bij Abang Minkoo naar Bitam. Deze staat onder overlanders niet bekend als heel soepel. Er schijnt een heel vervelend mannetje met een brilletje te zijn die de paspoorten afstempelt, maar je net zo goed de toegang tot het land kan weigeren als er ook maar iets niet in orde is met de papieren. Er is nog een andere, kleinere grensovergang, maar de vraag is of de weg daar goed is. We besluiten te kiezen voor het vervelende mannetje met het brilletje. We zijn goed voorbereid en al onze papieren zijn in orde, dus er kan niet heel veel mis gaan naar ons idee.

Na twee uur rijden komen we aan de bij grens. Het is er uitgestorven, met uitzondering van de officials die bij de verschillende hokjes rondhangen. Het uitstempelen uit Kameroen gaat gesmeerd. Ze schrijven twee keer al onze gegevens op in verschillende boeken en van een van de vrouwen krijg ik een glas palmwijn aangeboden. Ja, wat moet je anders doen tijdens je werk, om tien uur ´s ochtends…gewoon lekker aan de pimpel. Ik bedank haar vriendelijk. In Eboje hebben we al eens van de palmwijn mogen ‘genieten’. Als je van heel zuur houdt, zit je goed met met deze Afrikaanse champagne, zoals ze het zelf noemen. Na een halfuur en een ronde langs alle loketjes gaat de slagboom open en verlaten we Kameroen.

We rijden naar de grens van Gabon. We moeten stoppen voor de slagboom en vanuit een stenen huisje wenkt de offical om te komen. Ik wandel ernaar toe en jawel, daar is het ‘beroemde’ mannetje met het brilletje. Ik gooi maar meteen al m´n charmes in de strijd en babbel wat in het Frans. Hij lijkt niet heel vervelend. Hij vraagt om de paspoorten en de hotelreservering in Gabon. Bij veel grensovergangen in West Afrika verlangen ze dat je een hotelreservering kunt laten zien. Via Booking is dat zo geregeld en als de reservering binnen is en uitgeprint, is het gebruikelijk onder overlanders de reservering meteen weer te cancelen. Bij Gabon is dat niet voldoende want het vervelende mannetje checkt of de reservering daadwerkelijk gemaakt is en actueel is. Dat wisten we gelukkig van tevoren dus we hebben de reservering niet gecanceld. Na een aantal vragen over onze reis en de reden waarom we Gabon willen bezoeken vraagt hij naar alle landen waar we zijn geweest tijdens onze reis. Ik noem de tien landen op en hij schrijft ze allemaal op. Dan gaat hij op zijn dooie gemak de paspoorten door en checkt van alle landen of we een visum in het paspoort hebben en schrijft het bij de landen op zijn papiertje. Ik bijt op mijn tong en blijf geduldig wachten in de brandende zon. Dan ziet hij dat we al een visum voor Gabon hebben, en ook al voor het land erna; Congo. Dat kan blijkbaar zijn goedkeuring wegdragen en hij stopt met het uitpluizen van al onze visa. Ondertussen ben ik al half gesmolten in de zon, maar ik geef geen kik. Dan vraagt hij naar de hotelreservering. Die geef ik hem en hij bestudeert het papier uitgebreid. En ja hoor, hij gaat bellen. Dan blijkt dat het nummer niet werkt dat bij de reservering vermeld staat. Slik… Hij probeert het een paar keer en zegt dat het netwerk niet goed functioneert. Hij blijft proberen, maar krijgt geen verbinding. Dan zegt hij dat het nummer niet werkt. Of ik een ander nummer van het hotel heb. Nee, heb ik niet. En ook geen data om het op te zoeken. De tactiek van het domme blondje lijkt me het beste nu en ik vraag verschikt aan hem of het hotel nog wel bestaat. Hij belt nog een paar keer en zegt dan zuchtend dat het wel in orde komt. Hij haalt het immigratieformulier tevoorschijn en begint tergend langzaam alle gegevens in te vullen. Ik haal opgelucht adem. Dat moet goed komen.En inderdaad, een uur later rijden we Gabon in.

We zijn blij. Een nieuw land om te ontdekken. De natuur is net zo prachtig als in Kameroen en de wegen ook. En het is hier politiek gezien stabiel op het moment. We kunnen weer veilig bushcampen en dat doen we dan ook. De eerste avond rijden we de bush in en kamperen we naast een kerkje en een grafzerk. De buurman of vrouw die daar ligt, was in ieder geval lekker rustig ’s nachts.

20180403_073948

De volgende dag zijn we precies een half jaar op reis en rijden we de evenaar over. We zijn aangekomen op het zuidelijk halfrond, een mijlpaal. De evenaar wordt aangegeven met een gammel bord langs de weg waar overlanders al jaren hun naam opschrijven. Ook wij vereeuwigen onszelf op het bord.

20180403_163239

Dan zetten we koers naar Lope. Het is een nationaal park waar het mogelijk is gorilla’s te zien. De weg erheen wordt in de overlanderapp als zeer slecht aangegeven, maar als wij er aan komen is de gravelweg gelukkig in prima staat, met uitzondering van hier en daar een pothole of een modderplas. Het is een fantastische route dwars door het oerwoud en langs de grote, indrukwekkende Ogowe river van Gabon. De weg slingert naast de grote rivier voort. Op sommige stukken is de rivier wel 200 meter breed en stroomt het water heel hard. Het landschap in dit deel van Gabon is glooiend en niet overal meer dichtbegroeid met jungle, waardoor het uitzicht op sommige plekken fenomenaal is. En omdat er in Gabon slechts 2 miljoen mensen wonen is de natuur ongerept en is niet elke plek bewoont. We genieten volop van de prachtige omgeving en de rust en ruimte.

 

Tegelijkertijd is het wel oppassen geblazen op de gravelweg. De route wordt namelijk ook gebruikt door grote vrachtwagens met containers, boomstammen of hout die ook over deze route rijden richting Franceville. Aan de zijkant van de weg zien we nog enkele wrakken die herinneren aan minder gelukkige situaties. Ook stuiten we op een vrachtwagen net die een wat minder gelukkige bocht heeft genomen en gekanteld op de weg licht. Waarschijnlijk is het hout gaan schuiven en is de vrachtwagen door de zware lading uit balans geraakt en omgekieperd. Gelukkig is de chauffeur ongedeerd en is hij al weer aan het bellen voor hulp.

20180404_133632

In de middag komen we aan op een prachtige wildkampeerplek. De plek is echter al in het nationaal park, zo ontdekken we later. We parkeren de camper op een mooie plek waar we een waanzinnig uitzicht hebben over de grote rivier. Tijd voor een rum-cola. Ondanks de hitte genieten we volop. Vlak voor het donker wordt horen we ineens een geluid. Een auto komt dichterbij. Als we gaan kijken waar het vandaan komt zien we een jeep onze kant op racen. Oh jee. Een aantal mannen parkeren in onze tijdelijke voortuin en stappen uit. We krijgen meteen de volle laag. Wat we hier doen en of we wel weten dat we in het park zijn. Park? Hier al? De baas van het stel blijft ons uitfoeteren. Euhhh…een bord bij de ingang van het park?! Nee. Niet gezien. Een heel groot, wit bord?! Nee. Echt niet gezien. Zijn we al in het park dan?! Ja, jullie zijn al in het park en het is streng verboden hier te kamperen!! Ooooooh…. Het baasje geeft aan dat we hier niet kunnen blijven staan. We moeten mee naar de compound van de rangers of we moeten het park uit. Inmiddels is het al behoorlijk schemerig en zijn we ook niet helemaal meer in nuchtere staat. Terug naar de brug (waar blijkbaar een heeeeel groot wit bord staat) naar de ingang van het park zien we dan ook niet zitten. Bovendien wilden we toch het park in dus we gaan maar mee met de foeterende rangers. We sputteren nog wat tegen dat we echt niet willen rijden in het donker maar het baasje is onvermurwbaar. Tegen de tijd dat we onze huisraad hebben ingepakt is het donker. Achter de rangers aan en tegen de voorruit aangeplakt om eventuele obstakels zo goed mogelijk te kunnen zien, rijden we nog 15 kilometer door het stof en in het donker naar de compound van de rangers. Na een klein uurtje komen we aan en krijgen we een plek aangewezen om de nacht door te brengen. We vragen ze maar niet of ze ook nog zin hebben in een rum-cola…

 

De volgende dag krijgen we nog een preek en moeten we ons inschrijven. Dat doen we dan maar. Als hij aangeeft dat we voor twee dagen moeten betalen protesteren we. We waren er gisteren tenslotte pas aan het eind van de middag in het park. Het mannetje is ook de kwaadste niet en gaat ermee akkoord. Als de lieve vrede weer is neergedwarreld zoeken we contact met de gids die ons mee de jungle in kan nemen. We willen tenslotte toch graag de gorilla’s spotten. De gids geeft aan ons pas later op de middag op te kunnen halen. Dan kunnen we bij hem in de tuin kamperen en de dag erna gaan we dan op zoek naar de gorilla´s. Anda kan dan een dagje in zijn huis blijven want die kan natuurlijk niet mee het bos in.

Terwijl we op de gids wachten kunnen we mooi de omgeving verkennen. Er stroomt een prachtig riviertje vlakbij waar we ons heerlijk vermaken, kunnen zwemmen en een was kunnen doen. Ook Anda vindt het zoete water een verademing na al het zoute water en banjert blij rond. Het is er prachtig. Aan het eind van de middag komt de gids ons ophalen en installeren we ons in zijn voortuin. Lope is een mooi klein dorpje in de bergen met brede gravelstraten en houten hutjes langs de kant van de weg met verschillende winkeltjes, barretjes en restaurantjes. We drinken nog een biertje in een van de barretjes, eten wat en gaan dan slapen. De volgende dag moeten we vroeg op voor de wandeltocht de jungle in.

20180405_115804

De volgende dag installeren we Anda bij de gids en zijn kinderen in huis. We geven nog wat aanwijzingen en dan gaan we. Wel spannend om haar achter te laten, maar de gids is gewend aan honden en de kinderen zijn gek op haar dus ze is in goede handen. Met een andere gids gaan we mee het park in op zoek naar gorilla´s.

Het oerwoud is weer prachtig. Niet zo dicht begroeid als het oerwoud waar we doorheen gelopen zijn bij de beklimming van Mount Cameroon, maar ook weer indrukwekkend. Op een gegeven moment zien we boomtoppen bewegen en zien we een groep zwarte apen hoog boven ons door de bomen slingeren. Even later zien we een groep grijze apen met rode staarten van boom naar boom springen. Ze zijn razendsnel en het is leuk om te zien. We wandelen een paar uur door het oerwoud als de gids plotseling aangeeft stil te zijn en stil te gaan staan. Gespannen wachten we af en luisteren we naar de geluiden om ons heen. Dan zien we bosjes bewegen. De gids fluistert dat we nog iets dichterbij kunnen komen, maar wel heel stil en rustig moeten zijn. Zijn daar dan eindelijk de gorillas’s? Nee, het is een kudde bosolifanten. We staan op 50 meter afstand. Ons hart klopt in onze keel. Het is heel spannend. We horen de olifanten eten en zien af en toe een grijs vlak, een oor of een slurf door de bosjes heen schijnen. We blijven een paar minuten kijken en schuifelen dan heel langzaam en stil achteruit. Olifanten kunnen heel snel en gevaarlijk zijn zo weten we nog van Pendjari Park. Vervolgens kiezen we een ander pad om verder te lopen. We zien nog een groep beschermde mandril apen en een antilopesoort, maar helaas geen gorilla’s. Daarvoor moeten we verder de jungle in, maar we hebben genoeg gezien en besluiten terug te gaan naar Anda.

 

Als we terug zijn bij het huis van de gids horen we dat Anda zich prima vermaakt heeft. De kinderen zijn met haar gaan wandelen en hebben Anda het hele dorp laten zien. Ook zijn ze even bij de school langs geweest. Anda heeft blijkbaar haar eigen safari gehad in nationaal park Lope. Uiteraard is ze heel blij dat we terug zijn. En wij ook. We blijven nog een nachtje bij de gids staan en rijden dan dezelfde weg weer terug. Als we het park uitrijden zien we inderdaad een groot wit bord staan dat de ingang van het park aanduidt…

Na een paar kilometer vinden we weer een geweldige bushcamp met uitzicht op de rivier. Daar blijven we twee nachten staan voor we verder rijden naar het zuiden van Gabon.

 

 

 

3 gedachtes over “Ongerepte natuur in Gabon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s