Fantastisch Togo

Van Noord-Benin rijden we naar Togo. Via Djougou gaan we de grens over richting Kara. Kara is een prachtig stadje. Schoon en er hangt een leuke sfeer. Later horen we dat het de stad van de koning is. Na Kara zoeken we een bushcamp voor de nacht. We vinden een prachtige plek in de bush naast een droge rivierbedding. Voor het donker wandelt er ineens nog een oud mannetje met een machete uit het bos en hij wenst ons goede nacht. Euhhh, ook weltrusten. Daarna is het weer heerlijk stil, op de geluiden van vogels en andere dieren na.

klein wildkamperen togo 075530334_HDR

De volgende dag rijden we via Sokode verder naar het zuiden. We besluiten via een westelijke route naar het zuiden af te zakken, dicht langs de grens met Ghana. Het grootste deel ligt er werkelijk fantastisch asfalt en we rijden ontspannen verder. Dan slaan we af en duiken de bergen in. Togo is werkelijk prachtig. Groen en heel bosrijk. De bossen in het binnenland zijn nog niet helemaal verwoest door houtkap en er staan nog hier en daar echt grote tropische bomen in het landschap.

We besluiten een nacht in de bergen door te brengen bij een hotel op een bergtop, de Golden Eye. Het is echt een prachtig hotel (hoewel ook dit hotel niet afgebouwd is) op een waanzinnige plek. Het uitzicht is geweldig, tot de Harmattan in de namiddag alles dichtgooit.

klein panorama2 20180105_095801493klein panorama 20180105_084557807

Het hotel is gebouwd door een Fransman en wordt beheerd door een aantal Togolezen. Zij vermaken zich die middag prima met Anda. Eerst zijn ze bang voor haar, maar nadat ze een showtje weggeeft met haar frisbee en laat zien hoe goed ze die kan vangen in de lucht, heeft ze ze natuurlijk helemaal ingepakt. Na elke sprong in de lucht en gevangen frisbee stijgt er een luid applaus op voor Anda, van de toeschouwers aan de kant. Trots met de frisbee in haar bek loopt ze dan nog even parmantig met de staart omhoog een ere rondje langs de toeschouwers. Het is heel vermakelijk om te zien.

klein vriendjes anda golden eye 20180105_095219815_HDR

Na een nacht bij de Golden Eye rijden we verder naar het zuiden over een goede asfaltweg. De natuur is weer prachtig en ook de mensen in Togo zijn supervriendelijk en open. Het is makkelijk contact met ze te maken en we worden ook veelvuldig aangesproken door locals op straat die nieuwsgierig zijn.
We hebben via de overlanders app en mooie plek gevonden aan de kust in Lome waar we willen uitrusten van de achterliggende weken. We zijn moe van het vele reizen en rijden en alle indrukken die we hebben opgedaan. Voor we Nigeria ingaan willen we uitgerust zijn. Bovendien willen we in Lome 2 visa halen, die van Congo Brazzaville en Gabon. We gaan naar Chez Antoine op Cocobeach. Het is een klein paradijs. Zandstrand dat redelijk schoon is, een plek onder de palmen, een aardig restaurant, leuk en vriendelijk personeel en aan de hoofdstraat verderop leuke winkeltjes met alles wat we nodig hebben. Hier kunnen we de batterij lekker opladen. Bovendien zitten we niet direct in de grote stad Lome, maar net iets erbuiten, wat ook fijn is. En….heel weinig muskieten door de zeewind, wat betekent dat we ’s avonds lekker buiten kunnen zitten zonder lek geprikt te worden. Hier kunnen we het wel even een tijdje uithouden…

Uiteindelijk blijven we er drie weken. Het is er heerlijk en we vermaken ons prima. De dag begint met een ontbijtje met vers fruit zoals banaan, ananas of mango met yoghurt. Of met wat uit de bomen is gevallen die nacht, een lekkere kokosnoot. Maar er zijn meer kapers op de kust voor kokosnoten, dus elke ochtend vroeg trekt Ivo samen met Anda een sprint over de camping op zoek naar verse kokosnoten die die nacht uit de bomen gevallen zijn. Soms hebben we geluk en soms rennen de kinderen van de buren er met de buit vandoor.

kleinivokokosnoot 154725

In de ochtend is het meestal nog niet te heet om wat dingen te doen, dus na het ontbijt doen we de was, of maken we de koelkast schoon, of mesten we de camper uit, schrobben we het vloerkleed, of wassen we alle stoelhoezen, of schrijven we een blog, of zoeken we uit wat we nodig hebben voor een visum, of zetten alle foto’s en belangrijke documenten op de schijf, of doen boodschappen in de stad, of doen we een Franse les, of beginnen we vast met het koken van het avondeten omdat het ’s middags te heet is om te koken. Ook hebben we achterstallig onderhoud te doen aan de bus of aan het materiaal. Zo zijn we druk met het perfectioneren van ons muskietennet bij het bed en met het plakken van klittenband op de juiste plekken voor het muskietengaas. Ook gaan we op zoek naar een betrouwbare kleermaker die eindelijk de grote rits van ons muskietengaas van de zijdeur kan vervangen (een grote rits was nergens te krijgen maar in Lome gelukkig wel) en ook het matje van Anda kan repareren. Ivo repareert de sloten van de bus want die weigerden opeens dicht te gaan, waarschijnlijk door al het stof. En we moeten op zoek naar nieuwe zaklampen, want de zaklamp die we hadden is helaas stuk gegaan. Tussendoor rijden we nog naar Lome voor de twee visa. En op zondagavond is het feest bij de buren. Elke zondag speelt een Togolees orkest met slaginstrumenten, blazers, een toetsenist, een drummer en wel vijf zangers en zangeressen live, en gaan de voetjes van de vloer. Iedereen danst mee, jong en oud en het dak gaat eraf. Ook wij gooien onze vastgeroeste heupjes maar eens los en dat wordt zeer gewaardeerd door de Togolezen op de dansvloer die lachend hun duim omhoog steken naar ons.

Op onze laatste avond op Cocobeach is er een familie die samen een feestje viert op het strand. Op Cocobeach is het namelijk mogelijk voor groepen om een plek af te huren om een feestje te vieren. We hebben verschillende taferelen aan ons voorbij zien trekken. Een groep jongeren die de boel op stelten zette en zo dronken werd dat ze door stoelen zakten en tegen palmbomen aan stonden te dansen alsof hun leven er vanaf hing en ook werd er een ochtend een videoclip opgenomen, compleet met rapper en sexy dansers die beschilderd waren in allerlei felle kleuren.
Deze familie op onze laatste avond is ook gezellig samen en heeft daarbij leuke muziek uit Togo aan staan. Het is er een dolle boel. Ze weten wel hoe ze een feestje moeten bouwen. De muziek spreekt ons wel aan en Ivo wandelt naar de familie en vraagt of hij de muziek mag kopiëren. Dat vinden ze geweldig en Ivo moet meteen met de halve familie op de foto. Later op de avond komen een aantal familieleden ons een groot stuk gegrild varkensvlees brengen en twee biertjes. Wat een prachtige afsluiting van een heerlijke tijd op Cocobeach.

 

klein ivoanda strand171727

Drie weken zijn voorbij gevlogen en we zijn er ook wel weer toe aan om verder te gaan. We willen nog terug naar Kpalime, een leuk stadje waar het mogelijk is om watervallen te bezoeken. Er zijn geen kampeermogelijkheden in Kpalime en uiteindelijk belanden we bij de Presbyteriaanse kerk in Kpalime. We mogen op het terrein van de kerk overnachten, als we dan wel een bedankje sturen naar God. Dat is geen probleem natuurlijk. Naast de kerk is een school en we krijgen al snel visite van een grote groep kinderen die de hele avond gezellig bij ons blijft plakken. Tot de pastoor op z´n brommertje aan komt rijden vanuit de stad en de kinderen opdracht geeft ons met rust te laten.

We slapen heerlijk die nacht op het terrein van God. De volgende ochtend begint de school om 7.00 uur. Gelukkig gaan de kinderen niet via het terrein van de kerk naar school dus kunnen we nog even een beetje uitslapen. Wel hangen de kinderen uit de ramen van het gebouw voor de lessen beginnen. Als de lessen eenmaal gestart zijn wordt het snel rustig en kunnen wij ook rustig ontbijten. Hoewel we nog een nacht mochten blijven van de pastoor besluiten we toch om verder te gaan. Ook de watervallen laten we aan ons voorbij gaan. We gaan het prachtige Togo met zijn geweldige mensen verlaten en besluiten naar Benin te rijden. In Cotonou moeten we nog een visum halen van Congo Kinshasa en dat schijnt niet een van de makkelijkste visa te zijn. Het kan met gemak een week duren, dus daar willen we de tijd voor hebben voordat ons visum Entente is verstreken in Benin. Togo stak voor ons met kop en schouders boven de andere landen uit, die we bezocht  hebben. Het land zelf is prachtig, maar het zijn vooral de vrolijke en vriendelijke Togolezen die ons hart gestolen hebben. Wie weet, au revoir prachtig Togo…

2 gedachtes over “Fantastisch Togo

  1. Oei wat klinkt dat aantrekkelijk! Jullie maken het allemaal mee. Wat gaaf zeg! I vind het fijn dat jullie dit beschrijven en foto’s plaatsen. Krijg ik toch een beetje het gevoel hoe het daar moet zijn. Op de foto’s zijn jullie ook zo relaxed om te zien. Heerlijk!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s