Weer op pad, op weg naar Mali

Na een week wachten in Serrekunda (onder het genot van de gezelligheid bij de Gambiaanse familie, de Nederlandse pannenkoeken bij TeJo’s en de prachtige stranden van Gambia) kunnen we eindelijk het visum van Nigeria ophalen. We zijn heel blij want dit is een lastig visum om te verkrijgen. Eerder was het in Bamako in Mali te krijgen, maar de regels zijn sinds kort veranderd en we hoorden via andere overlanders dat een Nederlands stel in Bamako een afwijzing had gehad van de Nigeriaanse ambassade daar. Daarom toch maar afreizen naar Gambia, speciaal voor het visum van Nigeria. Et voila! We zijn opgelucht en kunnen verder met de reis. Het visum gaat wel direct in en we hebben 3 maanden de tijd om Nigeria te doorkruisen. We kunnen dus niet al te veel tijd verlummelen.
Hoewel we nou niet meer perse naar Bamako hoeven omdat we het Nigeria visum al hebben, besluiten we ons aan de route te houden zoals we die gepland hadden. Richting Mali en via Bamako, ondanks de onrust in het land. Mali is een heel groot land, dus van onrust in het noorden hoef je in het zuiden niets te merken. De afstanden in Afrika zijn niet te vergelijken met die in Nederland.
De onrust in Mali startte in 1990. Toen brak in het noorden van het land een opstand van de Toearegs uit die in eerste instantie naar onafhankelijkheid streefden. Dat conflict is in de loop van de jaren steeds hoger opgelopen. De rebellen breidden in het noorden hun machtspositie uit en veroverden op 10 januari 2013 de centrale stad Konna, op 600 kilometer van Bamako. Op dit moment is de UN aanwezig in het gebied ten noorden van Bamako (waaronder ook Nederlanders), om de verdere invloed van de Toearegs en IS zoveel mogelijk in te dammen. Het gevolg van deze ontwikkelingen is dat het noorden van Mali helaas niet meer te bezoeken is. We zullen Mali dan ook alleen doorkruisen, op weg naar Burkina Faso en verder helaas niet veel tijd doorbrengen in het land zelf, zo is het plan.

De wegen in Senegal richting Bamako zijn fantastisch. We nemen vanaf Tambacounda de zuidelijke (nieuwe) route richting Bamako en het asfalt is inderdaad kakelvers en spiegelglad. We kunnen de 5e versnelling weer eens gebruiken en hoeven niet steeds te speuren naar potholes en andere verborgen obstakels in de weg. Het landschap verandert ook langzaam in uitgestrekte vlaktes met kleine boompjes. De betonnen huizen in het westen van Senegal maken plaats voor prachtige ronde hutjes met daken van riet die in kleine groepjes bij elkaar staan.


Het schiet lekker op. Helaas is de nieuwe weg nog niet helemaal klaar en een deel van zo’n 50 km door een natuurpark, staat in schril contrast met het fantastische asfalt van het begin van de weg. Gelukkig waren we daarover geïnformeerd en waren we er mentaal op voorbereid dat we er uren over zouden doen het natuurpark te doorkruisen. Voor we het natuurpark in rijden, worden we ook nog even getrakteerd op een roadblock. We worden staande gehouden door een militair. We draaien het raampje verder open en begroeten hem vrolijk. Bonjourrrrrrrr! Hij komt aanlopen en vraag waar we heen gaan en waar we vandaan komen. De standaard vragen. We vertellen het hem terwijl we beiden zijn hand schudden. Ook dat helpt vaak om het ijs te breken in het contact, naast het uitbundige ‘Bonjourrrrrr’ dat we over hem uitstorten. En dan vraagt hij om een cadeau. Euh…die hebben we niet. Ik gooi mijn glimlach maar weer eens in de strijd en gelukkig wordt dat weer goedgekeurd. We mogen verder.
Het deel van de weg door het natuurpark is inderdaad bar slecht en we vorderen langzaam. Veel wegomleidingen naast de hoofdweg, hoewel dat niet zo erg is omdat de wegomleidingen veel beter zijn dan de hoofdweg. Geen asfalt maar rode klei, bezaaid met kuilen en wasbord. We hobbelen rustig verder.

De weg wordt ook intensief gebruikt door vrachtverkeer dat veelal in de tegenovergestelde richting rijdt. Het vrachtverkeer rijdt over het algemeen niet met een gangetje van 20 km per uur over de piste, maar sommigen komen met 50 km per uur voorbij denderen met luid rammelende laadbak erachteraan. Binnen 10 minuten zien we eruit als 2 rode kleipoppetjes en zijn we bedekt met een dikke laag stof. Ook stapelt het stof zich op in de camper. Als je wil reizen in Afrika moet je sowieso van stof houden want het is overal en het kruipt overal in, tussen, op en onder, zelfs wanneer dingen afgesloten of opgeborgen zijn. Elke vrachtwagen die ons passeert werpt weer een nieuwe verse laag rood stof over ons heen. We zetten de radio nog maar eens wat harder. Nederlands cabaret is een leuk tijdverdrijf tijdens dit soort ritjes waarin ons gemiddelde rond de 15/20 km per uur ligt.

Uiteindelijk bereiken we het einde van het natuurpark en wordt ook de weg weer beter. We zijn behoorlijk gaar van de rit en als we een bord eco-camping naast de grote Gambia rivier zien staan, besluiten we dat het mooi geweest is voor vandaag.

kleingambiarivier 141535963

We draaien de weg af en rijden een zandpad op. Na enkele honderden meters doemt de camping op. Vervallen en verwaarloosd zoals zoveel campings in Afrika, maar er is een plek onder de bomen aan de rivier. En er is een douche en toilet tot onze beschikking in een van de hutjes die verhuurd worden. En koud bier. Prima! We installeren ons en wandelen nog een beetje over de camping en in de omgeving. De camping ligt direct aan de rivier en het uitzicht is prachtig.

We hadden gehoopt de rivier in te kunnen, zodat Anda ook een beetje kon zwemmen en pootje baden, maar de beheerder van de camping zegt dat dat niet aan te raden is vanwege de hippo’s. Ok….die zijn best groot en gevaarlijk dus dat doen we dan maar niet. Na de wandeling gaan we aan de slag voor het avondeten. Zoete aardappel met courgette, paprika, uien en knoflook. Na het eten en de afwas duiken we ons nest in. Moe van de intensieve rit. En morgen op naar de grensovergangen van Senegal en Mali. Altijd spannend.

klcampinggambiarivier 161330

De volgende ochtend vroeg, als we met Anda langs de rivier wandelen, worden we getrakteerd op badderende hippo’s in de rivier. Geweldig! Het blijft bijzonder de dieren gewoon in het wild te zien in plaats van in de dierentuin in Europa.

 

Een gedachte over “Weer op pad, op weg naar Mali

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s