Varen door het natuurpark

Op weer een prachtige dag en na een onrustige, lange en gezellige nacht zijn we gaan varen door het nationaal natuurreservaat Parque de La Langue de Barbarie. Een Belgisch gezin dat zich opgeworpen heeft om te helpen bij de bescherming van dit park leidt ons rond. De uitnodiging om mee te gaan kwam in de late nacht, dus het was een korte nacht. Kennelijk ook voor de schipper want om 9.00 zouden we vertrekken maar een snel telefoontje leerde dat de beste man nog in bed lag, tsja, da’s Afrika…
‘On y va’, de schipper is er en we stappen in. Het is niet gewoon mee varen, sommige krijgen de taak om het binnen stromende water uit het bootje te scheppen. Gelukkig valt de lekkage mee.

Al snel spotten we de eerste visarenden, in januari zijn er ongeveer 200 koppeltjes aanwezig in dit park. Ik schat dat ik zo’n 50-60 visarenden heb gezien vandaag. In Nederland staat heel vogelaarsland op de kop als er één visarend te zien is in Midlaren. Totale chaos veroorzaakt door oudere mannetjes met baarden, hoedjes en verrekijkers. Files, parkeren in de berm en fietspaden, het gebeurt allemaal.

foto1

Onze gids, de Belgische vader, heeft veel verstand van ecosystemen en vertelde over de verschillende soorten dieren en planten de samenhang daartussen. Hij maakt ook foto’s van de vogels, maar op een zeker ogenblik ook van mensen die in het natuurpark zijn. Het blijken kokkelvissers te zijn en dat is niet toegestaan in het park en er volgt een verhaal dat typisch Afrikaans is.

foto2

Er zijn ‘rangers’ aangenomen om het park te beschermen. Maar die zitten op kantoor niets te doen, voor een anderhalf modaal inkomen. De sociale structuur is één van de belemmeringen. Als de rangers hun werk doen komen ze in een sociaal isolement omdat ze mensen belemmeren in het verdienen van geld. Dat die kokkels weer zijn gaan groeien door de hulp vanuit België wordt vergeten. Hetzelfde geld voor de visstand. Door het aanwijzen van gebieden waar niet gevist mag worden kunnen de vissen zich rustig voortplanten en dat komt de visstand ten goede. De vissers klagen dan wel over dat de vis klein is, maar ja, de jaren daarvoor was er geen vis.

foto3

Het nemen van verantwoordelijkheid voor de toekomst is niet iets wat Afrika ‘eigen’ is. Dat wordt nog duidelijker door het volgende verhaal wat de Belg vertelt. Het park is een natuurlijke beschermingswal voor de golven. Als deze wal verdwijnt, en dat gebeurt al, dan slaan de Atlantische golven het vaste land weg met alles daarop. De kustlijn verandert enorm daardoor met desastreuse gevolgen voor de lokale gemeenschap. Er zijn Nederlandse dijkenbouwers uitgenodigd om dit om te keren maar helaas is het al te laat volgens deze bedrijven. Op mijn vraag wat de lokale bevolking hiervan vindt zei de Belg dat ‘zij’ vinden dat Europa of Amerika hun moet helpen.

Maar goed, intussen wordt het park aan de ene kant opgebouwd door aanwijzen van plekken waar niet gevist, gekapt, etc mag worden tezamen met aanplant van mangroves. En tegelijkertijd wordt er direct roofbouw gepleegd door het gedane teniet te doen.
Een Afrikaans gezegde is: ‘you got the watch, we have the time’. Maar de ‘time is running out’ als er niet naar de lange termijn gekeken gaat worden. Zonde, want het is echt een mooi gebied dat nog kans heeft om niet te verzanden.

En onze schipper had inderdaad geen horloge…

foto4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s