Bonjour beau Maroc…

Zaterdagmiddag besloten we de oversteek te wagen. Het werd tijd om Marokko te bezoeken en achter de visa voor Mauritanië en Mali aan te gaan. Zo’n vijf jaar geleden bezochten we Marokko met onze motoren, tentje en bepakking. Toen zijn we het binnenland in gegaan en hebben we rondgetoerd in het Atlas gebergte. Prachtig land, heerlijk eten en super vriendelijke mensen. Dit keer zakken we af via de kustlijn, omdat we visa moeten regelen in Rabat. Bovendien hebben we het westelijk deel van Marokko de vorige keer niet bezocht en we zijn benieuwd naar dit deel van het land.

Na een vlotte overtocht (40 minuten) kwamen we zaterdag eind van de middag in Ceuta aan en besloten we meteen door te rijden naar de grensovergang van Marokko. We wisten wat we konden verwachten omdat we er al eens eerder waren geweest. Chaos en drukte. De grensovergang hebben we uiteindelijk niet meer gezien. De file voor de grens was zo lang dat het 3 uur zou duren voor we de chaos rondom de verschillende loketjes zouden hebben bereikt. En dan moesten we in die chaos nog over de grens zien te komen. We besloten eieren voor ons geld te kiezen. En langzaamaan werd het ook schemerig. In Marokko was het nog 70 km rijden naar de eerste camperplaats en omdat we liever niet in het donker wilden rijden besloten we maar om te draaien en een slaapplaats in Ceuta te zoeken. Na wat gemanoeuvreer om de file uit te komen, reden we terug naar het centrum van Ceuta, een paar kilometer verderop.

grensovergang Marokko

Het vinden van een slaapplek bleek net zo’n grote uitdaging als het bereiken van de grens van Marokko. Weinig tot geen mogelijkheden. Dan maar een parkeerplaats op een groot plein voor een tennnisclub. Dat bleek wel gezellig. Het was zaterdagavond, de kinderspeeltuin aan de overkant van het plein werd druk bezocht en op het parkeerterrein stonden clubjes Spaanse jongeren bij de auto te kletsen. De gezelligheid bleek van lange duur. Ongeveer tot 4 uur in de ochtend. Hoe verder de avond vorderde hoe meer jongeren met auto, picknickspullen en muziek zich op het plein vestigden. Dit was weer eens wat anders dan een avondje stappen in de Marcanti in Amsterdam. Bij gebrek aan discotheek (of geld) vermaakten de jongeren zich op zaterdagavond vrolijk op het grote plein in het centrum van Ceuta. En wij dreunden gezellig mee in ons bed in de camper. Om een uurtje of 4 hielden de meesten het voor gezien en konden wij ook gaan slapen. Olé.

Met kleine oogjes reden we de volgende ochtend vroeg naar de grens van Marokko. We waren de eerste, hoera, en het was heerlijk rustig. Van de drukte de avond ervoor geen spoor. Een fixer hielp ons met het invullen van de benodigde papieren in ruil voor slechts een handdruk en binnen een half uur reden we het prachtige Marokko binnen. Joepie, we waren in Afrika. Het avontuur kon beginnen.

kleinKarmastrandbew

 

8 gedachtes over “Bonjour beau Maroc…

  1. Wat een leuk verhaal En wat een belevenis ! Ben benieuwd wat jullie allemaal gaan meemaken En ik maar mesten En Anda beleeft het avontuur gewoon mee Groeten uit Groenekan Holland

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s